بازم همونی اومده در خونه ت که هروقت حالش بده میاد ...

روم نمیشه دیگه ...

کمکم کن ... شبای عزیز و متبرکی گذروندم و پیش رو دارم ... بازم ازت کمک میخام ...

ممنون که تنهام هیچوقت تنهام نذاشتی ... ممنون که همیشه هوامو داری ...

.

.

.

+ قبول باشه دوستان ... التماس دعا

دلم یک تو می خواهد از جنس خودِ خودِ خودت ... تو که جنس نگاهت متفاوت باشد ... تو که صدا زدن خاص اسمم را بلد باشی ... تو که هرگاه در راهی من مسیرم کج که نکنم هیچ برای دیدنت پاتا به سر پا بشوم و در میانه ی راه به تو برسم ... میدانی ؟ دیدن پاهای خسته ات را تاب نمی آورم ... من ظریفم قبول ... اما روح تو هم کم از ظرافت من ندارد ... دلم می خواهد هوایش را داشته باشم ... بی هوا ... بی فکر بی دغدغه به راه بیفتیم ... میدانم که تو خوبی ... و کمی من کم حوصله ... به پای همه ی دوس داشتن هایم قول بده هوای کم حوصلگی هایم را داشته باشی ...

یه زمانی فک میکردم دوس داشتن خیلی خوبه مخصوصا دوطرفه ش ... یه طرفه ش که هیچی پر واضحه که خوب نیست ... ولی الان دارم می بینم دوطرفشم خوب نیس دلیلم دارم آخه دوس داشتنی که نتونی بی نهایت عشق بورزی که باید جلوی دوس داشتنتو بگیری که باید مواظب باشی طرفت نفهمه چقد دوسش داری که خدانکرده تنها نذاره و عشق سریز نکنه ... باید مراقب باشی over flow نشه هیچوقت ... وگرنه تنها می مونی ... خب بنظرم تنهاییه قبل از این دوس داشتن دوطرفه خیلی ارجحیت داره ... دوس داشتنی که باید مواظب باشی و زیاده از حد عشق نورزی اسمش دوس داشتن نیس ... چیزی که ترس از دست دادن توش باشه اصن عشق نیس ... چیزی که حساب کتاب باشه چیزی که پاش چرتکه بندازی اصن نمیشه بهش اعتماد کرد چه برسه به عشق ... چیزی که مدام چکش کنی ، شب با ترس بخوابی که فردا روزی نباشدش ... باید زود ازبین بره ... معصوم نوشت : + اگه هرکدوم از این احساسات توی دوس داشتن به آدم دست داد بنظرم باید بیخیال ادامه دادن شد و خیلی زود تظاهر به دوس داشتن رو ترک کرد ... سخته ولی به جلوگیری از رنجش های بعدی می ارزه ...

عاشقان همه خوابند در این موقع شب

بی گمان یک دل ویران شده از عشق فقط بیدار است ...

.

.

.

معصوم دیگر پی نوشتی ندارد ....

یک روز صبح قبل از اینکه به آینه چشم بدوزی تلفن همراهت را بردار و سلامم کن ! و به رسم عادت شیرین گذشته ... عکس خواب آلودت را برایم بفرست ! مگر می توانم قربان صدقه ات نروم ؟؟! قول میدهم !! هیچ چیز به روی خودم نیاورم ! و انگار که همین دیشب خیلی بی حاشیه و صمیمانه به هم شب بخیر گفته ایم ! خیالت راحت ! من آنقدر دلتنگم که یادم می رود چه بلایی سرم آوردی ... علی سلطانی . . . . معصوم نوشت : مرداد از نیمه گذشت و آوار شد بر سرم ... خدا میدونه چی به سر دلم اومد اوج مرداد تنمو میلرزونه این وقتا هیچوقت یادم نمیره ... آه شعر تازه ام چشام همچنان میسوزه ...

بعد تر ها !وقتی موهای جو گندمی ات را از پیشانی ات کنار میزنی...و قرص های رنگارنگت را به ضرب آب پایین میدهی ...وقتی با کسی که عادت کرده ای به بودنش...کنار شومینه ی رنگ و رو رفته ی خانه مینشینیو به جای دوستت دارم،از پا دردت شکایت میکنی...! وقتی برای بار هزارم سریالی را تماشا میکنی...وقتی دیگر برایت فرقی نمیکند موهایت سپید باشنديا سياه! مشکی شیک باشد یا هر رنگ دیگری!وقتی پسر بزرگترت...روز مادر/ روز پدر برایت صندلی نماز می آورد! متوجه خواهی شد:که زندگی آنقدر ها ارزش نداشت... که برای به دست آوردن کسی که دوستش داشتی نجنگی!که برای آرزو هایت تلاش نکنی! به زودی وارد روزمرگی هایت خواهی شد...به زودی وارد روزی میشوی که آرام و ساکت روی صندلی چوبی قدیمی ات رو به روی پنجره ی خانه نشسته ایو چای مینوشی ...و همسرت طبق معمول مشغول غر و لند هایش ست!به زودی متوجه خواهی شد...که چه کلاه بزرگی سرت گذاشت ، این زندگی! که هر روزت را به بهانه ی روز بهتر از تو ربود...و تو چه ساده لوح بودی که حرفش را باور کردی!زندگی تو همین امروز است،همین ساعت ...کاری که دوست داری انجام بده!"دوستت دارم" را به هرکس که لازم است بگو..

و بهار من
پاییز که انتهای "مهر"ش مرا در آغوش می کشد
فصلی هزار رنگ
که شاید بی حضورت رنگ ببازد ...

معصوم 30 مهر1395

معصوم خانوم تولدت مبارک